Denon artean birgogoratu genuen zelan eta ze ordenatan jarri behar genituen gauzak. Goian, Krolaren mosketoia, bigarrena zihuratasun mosketoia, hirugarren postuan Yumarraren mosketoia, bukatzeko ainguraren mosketoia eta nahia izanez gero erreskatatze expresa. Hainbeste gauza arnesan izatean erraza da zatikapenetan nahastea, beraz, argi ibili behar da zer erabili, ze ordenatan eta zein norabidetan jartzen duzun, bestela trabaturik gera zaitezke.

Maren jeitsi zen lehenengoz eta zatikapenak prestatu zituen. Ez nago oso zihur, baina uste dut zatikapenetan besoaren bat edo bi luze soka utzi behar direla. Jeitisieran txapa bakarra jarri behar izan genuen eta hiru zatikapen egin. Hoietatik, azkenak besterik ez zeukan zailtasunik.

Zatikapena pasatzeko, lehenengoz stopa blokeatu eta gero ainguraren expres laburra lotu behar dugu zatikapenaren sokan, gero, badaezpada, yumarra gohiko sokan lotu eta jarraitu jeisten ainguratik eskegita geratu arte, hola stopa eta zihurtasun mosketoia askatu eta beheko sokara pasa ditzakegu. Geratzen zaigun bakarra da Yumarra eta aingura askatzea eta beherantz jarraitzea.

Kobazuloaren zatirik politenetan zehar ibilteko, ez gara beheraino jeitsi behar. Lehenengo solairuan gelditu eta hortik aurrera jarraituta eraketa (estalaktitak, estalagmitak,…) ugari topatuko ditugu. Orain arte egon garen kobazuloetatik, hau beharbada, komertzialena izango da.

Bukaeran, zuhaitz sustraiak ikusi genituen, bertan dagoen sakontasun gutziaren adierazle, izatez, Takomano espeleologi taldekoek komentatu zigutenez, bertan egon zirenean bere taldekide bateri buskan mezu bat heldu zitzaion.

Argazki sesioa egin eta knapora aldegin genuen buetatuko ginelaren sentsazioarekin. Goiko bidean, gauza bera, aingura lotu, krola pasa pedalakin lagunduta, eta gero yumarra pasas eta behin ainguran tentsioa kenduta, hau kenduta eta gora.

Bueltan, Berberan geratu ginen eta Takomano taldeko bikin egon ginen hitzegiten. La Peñako mendizerran Lerdano kobazuloa gomendatu ziguten. Frontaletaz bebai egon ginen hitzegiten eta idei batzuk eman zizkidaten. Gaur Leroy Merlinen 2.5mm metakrilato ohola erosi dut frontalaren kristala egiteko. Gauza bat gutziago, urrengoa etengailua apika.

Bera izan genuen maisu, eta ez nolanahikoa jeje. Ondo ikasita eta prestatuta eraman zituen klaseak eta printzioz badirudi ondo irakatzi zigula eta ez garela Irailean bueltatu behar.

Paretan bi luze prestatu zizkigun, lehenengoa bi zatikapenekin eta bigarrena hirukin. Pareta ez da altuera handikoa baina oso ondo dago praktikak egiteko, batez ere neretako bertigoa dudala jeje.
Materiala arnesan zelan jarri begiro galdetu beharko dut, gauza pilo zirelako, baina zatiakpenak nola pasa behar diren uste dut argi geratu zitzaidala.
Jeitsieran: Lehengoz Stopa blokeatu (soka gainetik pasa, gero zihurtasun mosketoitik eta Sopan bildu), gero ainguraren zati luzeena zatikapenaren mosketoian sartu eta horrela Stopa askatu eta beheko sokan (zatikapena igarota) katigatu dezakegu. Geratzen zaigun bakarra da, aingura askatzea eta beherantza jarraitzea.

Igoeran: Antzeko prozesua egin behar da. Zatikapenera heldu eta Yumarra goiko sokal katigatu dezakezu (aukeran), aingura zatikapenean katigatu eta krola goiko aldera pasatzen saiatu, eta saitua dinot, arazoren bat izan nuelako, prozesu hori egiten, bai askatzen (gogor zegoelako), bai gora pasatzen (askatzean, sokatik urrentzen ninduelako). Krola pasata, aingura askatu eta gora jarraitzea besterik ez dugu.

Eta hori izan zen dena, argi dago gehiago praktikatu behar dugula, baina beharbada zulo baten barruan.

Kobazularen sarrera izugarria da, airean  30 metroko jeistsiera batekin topatzen gara. Barruan denetarik aurkituko dugu, esaterako beste bi rapel txikiagoak ,  estutuzunak  , urez betatako putzu txiki bat , zulotxo txikiak eta baita formazio mota desberdin ugari. Ikastaroa amaitzeko oso koba aproposa. Hementxe argazki txiki batzuk:

Ikasleen artean denetarik ginen, batzuentzat  espeleologiarekin ia lehen topaketa zen, beste ikasle batztuk jada nahiko eskarmentua zeukaten.  Bakoitza etxe ezberdin batekoa. Benetan multzo bitzia osatu genuen.

Ikastaroa oso zabala izan da teoria eta praktika  nahastuz,  praktirara  zuzenduagoa egon bada ere.

Lehengo asteburuan, larunbat goizean,   korapiloak nola egin, eta   material ezberdina erakutsi ziguten. Materiala nola erabili eta mantendu bebai ikasi genuen. Esan behardugu  Dinema sokaz maiteminduak daudela Takomanokoak !!!

Arratzaldean Berberana ondoan soka trebaketari ekin  genion eta igandea osa sokeekin jolasten jarraitu genuen. Aparatu ezberdinen kokapen egokiena,  frakzionamentuak nola igaro , bai goruntz bai beruntz, korapiloak nola igaro, tirolina bat nola prestatu… . Ederto pasa genuen!

Bigarren asteburuan, Larunbat  goizean kartografia nola egin, ordenagailuak medio direla, eta geologia ikasi genuen. Arratsaldean autolaguntza bi teknika ezberdin trebatu genituen.

Eta Igandean ikasitakoa praktikan jartseko La pinilla Kobazulora hurbildu ginen. Sarrera ez da oso zaila, nahiz eta azken frakzionamentua airean aurkitzen den, eta honek dena pizka bat zailtatzen du. Gero 25 metro inguru jeitsi behar dira orma beti aldamenean eukiz. Aurkitu genuen Kobazuloa izugarria da, zuek zeuek epaitu:

Argazkigintza esferikoa teknika erabiliz, 360º-tako argazkiak egin eta software berezi baten bitartez, argazki beraren barruan egongo bagina moduko efektua lortzen dute, aurrera-atzera mugituz eta ikuspegia aldatuz, benetan ikusgarria.

Hemen usten dizuet linka, zuek epaitu.

360º-tako argazkiak dituzten beste web batzuk:

www.panoramas.dk
www.viewat.org
www.vrmag.com
www.360cities.com

Aste honetan, harriturik utzi naute Yahoon agertu diren Viktor Lyagushkin-en errrusiar Ordynskaya urperko kobazuloen argazkiak. Argazkiak liluragarriak dira. Kobazuloetan argazkiak ateratzea zaila da, eta gainera, aragazki on bat ateratzea zailagoa, ez dut pentsatu nahi ze gatza izan behar den urperko kobazulo batean horrelako argazki ederrak lortzea, zuek zer uzte duzue?

Orda Cave Awareness Project

Carsten Peter (Hang Son Doong kobazuloa)

Viktorren argazkien aurretik, National Geographic-entzat Hang Son Doong kobazuloan(Vietnam), Carsten Peter-rek  egindako  argazkiak liluratu ninduten. Apunteak harteko ordua motel!!

Argazkiak bikainak dira baina kobazuloaren istoria ez da atzean geratzen. Kobazuloa mundura aurkeztu zen 2009-an. Aurretik, 1991-n, bertako artzain batek topatu zuen baina bertatik ateratzen ziren txistuez beldurturik, bere kokapena ezkutatu zuen. Ezin pentsa, barruan munduko kobazulorik handienetako bat zela.

Yahoon esaten dutenez, 6 kilometroko luzaera eta 200 metrotako (leku batzuetan 250) altuera du.

Alde zaharreko enparantza berrrian daukate egoitza Juventusekoek, eta bertara igo ginen biok. Denboran zehar mantendutako pisua zirudien.

Jendetza egon zen, gela osorik beterik, eta gazte gutzi (norbaitek komentatu zuen kaletik zer egin ez zekiten zahar asko igo zirela jeje).
Hitzaurrean, klubeko gizon batek Josu aurkeztu zuen et gero berak bere emanaldiaren zergaitiak eta azalpenak eman zituen. Komentatu zuen, zaiatu zela gela handiak ondo argitzen bere osotasunean ikusi ahal izateko, eta gehienak Euskal Herrikoak zirela. Eta besterik gabe, emanaldiarekin hasi zen.

Hasiera potentea izan zuen 2001 espazioko odisearen musikarekin. Ia ordu bateko, argazki sorta ederrez gozatu ahal izan genuen (aukera baduzue, guztiz gomendagarria) , eta gero galdera sorta etorri zen.
Galdera sortan, argazkigintzari dagozkion erantzunetan, azaldu zuen Pentax kamera erabiltzen zuela eta angular bakarra. Ez zituela optikak aldatzen, kobazuloan ahutza airean uneoro zebilelako. Esan zuenez, 7 litrotako bote estanko bat (barrutik babesturik) erabiltzen zuen materiala eramateko.

Eta galdera sortarekin eta agurrarekin bukatu zuen emanaldia, eta gu Amurriora lo egitera, urrengo egunean lanera joan behar nintzela.

Barrura sartu ginen hirurok. Sarreran sabaia asko estutzen zen arren, altuera hartzen zuen gero. Modu erraz batean ibili ginen kobazulotik aurrera. Txakurra lasai-lasai zihoan gure aurretik leku guztiak arakatuz, niri ordea, horrek pitin bat urduritzen ninduen. Dena den, oso ondo portatu zen eta deitzerakoan berehala gurera zetorren. Neska alde batera utzita, lehen bidegurutze batera heldu ginen. Eskuineko bide errazena hartu genuen, ezkerreko jaitsierak zailtasunen bat baitzuen.

Meandro eroso batetik jarraitu genuen erritmo onean. Hemen lehenengo pintadak ikusi genituen, eta ez ziren ez erromatarrek eginikoak. Askoren sinadurak ziren bertako paretak zikintzen zituztenak. Uste dut ez dagoela esan beharrik horrelako gauzak hobe dela ez egitea. Errespetatu dezagun ingurunea mesedez.

Azkenik sima batera heldu ginen,hamabost bat metrokoa. Ura entzuten zen beheko solairuan. gure miaketa or amaitzen zela erabaki genuen, eta argazki sesioari ekin zion Gari. Argazki asko egiten ibili ginen, eta zuloaren barruan ezohiko bisitaria genuenez, Neskari modeloarena egitea egokitu zitzaion. Bueltakoan beste argazkiren bat egin, eta irteerara abiatu ginen.

Kanpoan ilun zegoen jada, gaueko bederatzi eta erdiak baitziren. Argindar dorreak bilatu eta autorantz. Une batzuetan iluntasunean erdi galdurik ibili arren, auto barruan geunden hamarrak eta laurdenetan.

Noiz edo noiz, entzundakoa geneukan zerbait jaialdiari buruz, baina zehazki ez genekien zer/nolakoa zen. Eta hori zela eta, pasa den Igandean Murua aldera egin genuen.

Igandean ohetik altzatzerakoan eta lehiotik begiratzean lurra bustita aurkitu genuen eta  giroa euritsu. Aitortu beharra dut ohera bueltatzea igaro zela neure burutik, baina nola kuadrilan gero eta burugogorragoak garenez (azken denboraldian agerian gelditzen ari denez), ba  azkenean joan ginen. Altube igarota giroa aldatu zen eta nahiko ondo portatu ere. Euria eguerdiraino ez zen asaldu, bueltan ginenean ian kotzean.

Kotzea nahiko urrun hutzi izan behar genuen. Miñoneak zeuden kotzeak non aparkatu esanten. Kotzetik kobazulora ordu bat ibili genuen.

Kobazulora sartzeko eta jaialdia ospatzen zen aretora heltzeko ez zegoen inongo zaitasunik. Kobazuloan, jaialdia zela eta,  argi indarra sartuta zegoen eta argia aretoraino, nolako antolakuntza!

Jaialdiari berari dagokionez, oso ondo igaro genuen. Goizeko hamaiketan hasi omen zen, lehenengo saioak galdu genituen non berandu iritzi baikinen. Hala ere, ikusitakoa gustatu zigun. Uste genuen dantzaldi bat soilik zela , baina bertsolaritzak, abeslariak eta antzerki moduko bat ere bazegoen.

Niri  bereziki  argazki honetan agertzen den dantzaldia\antzezle hau gustatu zitzaidan.

Barkamena edo eskatu beharko dugu, zeren argazkien kalitatea ez da betikoa, baina argazkilari profesionala ez zen joan.

Datorren urterako ea koadrilako beste batzuei enganatzen digun berriro bueltatzeko!