Ondoko lerroetean zera kontatuko dut, gure azken txango “Del puente” kobazulora. Jadanik birritan egonak ginen, baina oraindik bide asko ditugu aztergai. Astebukaera honetan idazteari ekingo nuela zin egin nion nire buruari. Hau dela eta, hementxe nago pixkanaka-pixkanaka lerro hauek betetze. Eta nahiz eta ,honezkero, taldeko kideek Bilboruntz bidean egondo diren, Deustuko jaietara hain zuen ere, behintzat hauxe irakurtzean baten batek irribar pitin bat aterako zaio
Baina gaiari berari helduko diogu. Lehen aipatu dudadez “Del puente” kobazuloko bide berri batzut aztertu genituen. Egia esan behar badugu , egin genuena, egiteke hutzi genuen aldean , lan gehiagorekin itzuli ginela estaea soberan dago. Hauxe maiz gertatzen zaigu. Berriz, beste bat hau irakurtzerakoan poztuko da, honetaz ziur nago!
Kobazuloraino iristeko hogei edo hogeitahamar metroko jaitsiera dago.

Ostegunean Aitaren eguna zenez gero, eguerdiarako etzean bueltan egon nahi genuen. Hoerragaitik soka jartzerakoan , ez ginen gehiegi komplikatu. Zuhaitz bacará erabili genuen soka ondo lotzeko eta gero, Sara, Maren eta ni neu jaitsi ginen. Luis ordea, goian itxarotea nahiago izan zuen. Behealdean elur mordía aurkitu genuen. Udaberrian bagaude ere, mendizerran oriandik elur pixka bat gelditzen da.

Heldutako lekutik bi bide dauzkagu aukeran. Lehengo bi saioetan , bide zabalena hartu genuen, honalo saioan ordea bestea hartu genuen. Baina argazkietan bistakoa denez aukeratutako bidea ez da eztuegia. Hamabots edo hogei metroko altuera zegoen guere buruetatik zabairaino. Ibili genuen bidean bi desbidere aurkitu genituen. Batak esquinera egiten zuen, nahiko estua zirudien eta ur korronte bat zeukan. Besteak eskerrara jotzen zuen eta nahiz eta urik ez eduki, asko irristatzen zuen. Galdeiozue bestela Mareni, laprast egin zuen eta bi ankak Sararen sorbladetaraino igo zituen. Hori bai ipurdikoa, eman zuena!. Tamalez ezin izan genuen argi ikusi.
Formazioen aldetik beste bidea baino aberatsagoa zen, behin edo bien etalagtitaren bat agertzen zelarik.

Ordutegia zela medio, ezin izan genuen bukaeraino joan. Igoeran ia bi ordu eman genituen , ez genuen aitaren batean egin, ez!.Sarari laguntzeko beste soka bat jarri zuten , eta poliplasto batekin Luis eta Maren pixka bat lagundu zioten. Ni nahiko nekatuta iritis nintzen gora. Sarriago joan beharko gara!
Zur eta lur utzi nuena sera isan sen , dena ohi den bezala, harriz beteta zegoen baina bat batean lur eremu batzuk agertzen ziren. Nondik etorriak? Auzkalo!

Txangoa hiruretan inguru amaitu genuen , Amurriora heltzerakoan.



Oso ondo, bazen garaia zeozer idazteko!! Orain jarraipena eman beharko diozu, idazteari dinot.
Beno, nondik jeitsi zineten? betiko zulotik edo beste batetik? Stopa erabili zenuten? zelan? eta azkenean nortzuk joan ziren Deustura? Zu, suposatzen dut, ikasten geratu zinela, ezta?
Azterketa espeleologikoa egitea zaila dudanez zuzenketa ortografiko-euskerikoa egingo dut behintzat:
Etzean?????? hitz horrek bakarrik kapoi bat merezi du. Birpasatu textua faborez, asko hobeto egin dezakezu. Saiatu zaitez esaldi sinpleagoak egiten eta ez erabili hainbeste lokailu konplexu, irakurketa zaildu egiten dute. Dena den iruzkina ondo dago, hori da bidea.
Ondo ondo Joseboski, blog-a ireki dudanean sorpresa ederra hartu dut. Ostegunekoa idatzi behar nuelakoan eman baidut eguna.
Ea animatzen naizen bihar edo etzi, gaur goizean emandako bueltatxoaren berri ematen. “La Controban”-eko ahorarte igo bainaiz. Palizon!!!
Ezin dut sinetsi!! Josebitak blog-ean idazten!! Oso ondo Joseba!!