Lur azpian Islandian

 

Orain dela bi hilabete baino gehiago igaro dira Islandian egon ginenetik , eta bada garaia hementxe lerrotxo batzuk idazteko. Izan ere leku urrun eta bitxi hartan hamaika gauzetan haritu ginen eta horietako bat kobazulo batera jeistea izanda.

Lonley planet gida-liburuaren arabera (azken bi bidaietan gida hau erabili dugu eta, nahiz eta Inglesentzat eginda, informazio iturri ona da )  Surtshellir kobazuloak bisitatzeaK merezi zuen. Laba mihi batean daude kokatutak eta gure kotzeaz baliatu ginen hara heltzeko. Nahiz eta 4×4 beharra omen zen Joni, “gravel” errepiedeetan gidari trebatua, oso ondo kompondu zen iristeko.

Sarrera erraza da haurkitzeea,  izan ere Lonley planet-en agertzen denez jendea jarraitu besterik ez duzu behar haurkitzeko , gainaera  nahiko ondo dago markatuta.

 

Gu bi frontal besterik ez generaman, batak pilak ia agortuta eta besteak ez zuen argi gehiegi ematen, nahiz eta pilak berriak euki . Sartzeko bidean 6 edo 7 turista ikusi genuen gidaria eta guztiz. Haiek ondo hornitutak zebilen kaskoa eta guztiz, baina oso trebatuak ez ziren ordea. Bata botak takoekin zeraman eta gidaria txanklak… . Ez ziren sakoegi sartu.

 

Kobazuloari dagokionez iritzi gineneraino ez zeukan zailtasun haundirik. Bide nagusia oso haundia zen eta tarterka zabaia apurtuta zegoen eta zerua ikusten zen.

Alboetan kobazulo txikiak agertzen ziren. Hirutan sartu gienen bi ia  hasi orduko amaitzen zirelarik. Azkena ordea harritu gintuen, nahiko luzea zela ematen zuen  zeren sarreran aire korrente handia zegoen.  Arratsalde hartan Reikavikj-era heldu behar ginen eta ez geneukan denbor gehiegi, hori zela eta ezin izan genuen nahi hainbeste haritu.  Lehen esan dudanez, ez geneukan argi gehiegi , gure bidaia Islandian amaitzean zegoen eta biok argazki kamara beteta generaman . Buelta eman behar ginenean eta azken argazkia atera behar genuenean, gure harridura haundia izan zen,  gure inguruan zeunden harri guztiak gorriak zirela ohatzean!!Ordura arte bait ez ginen konturatu !

Eta irterako bidea  geundela, azken sorpesa hartu genuen:  Bi familia sartzen hari ziren aloha antzeko antortxekin seme txikiak eta guzti…

Peña Gingila, sorpresa asko eman ditzakeen zuloa

Aspaldi geneukan fitxaturik Gorbealdean (Murua) dagoen kobazuloa baina oraindik ez geneukan datarik jarrita bertara joateko. Leku oso turistiko batean dagoenez, bertan askaldegi bat dago, gure plana zen bertara afaltzea joatea eta gau partean, jendea aldegin zuenean sartzea baina ostiralean bertaratzeko aukera izan genuen lehengusuak eta biok. Nik jai nuelako, Bilboko jaiak zirelako eta Endika oporretan dagoelako.

Egun lainotua egiten zuen eta ez genekien fijo non zegoen kobazuloa. Genekien bakarra zen aparkalekutik urbil zegoela, 100 metrotara edo, eta harrobiaren paretaren erdialdean edo zegoela sarrera.Behin bertan, erraz asko topatu genuen, beharbada errazegi ikusten da eta errazegi dago sartzeko…behintzat lehenengo zatia. Sarrerara erraz hurbildu ginen eta berehala ikusi genuen ikusgarria izango zela.

Barruan formazio nahikotxo ikusi genuen, eta hori sarreran besterik ez ginela.Barrurago estalaktita eszentrikoak ikusi genituen, zoragarriak! Ibai baten hotsa entzuten zen, eta zenbat eta barrurago sartu gehiako. Interneten irakurri genuenez, kobazuloak maila desberdinak ditu eta beheko mailatik ibai bat doa. Ez genuen ibai ikusi beheko solairura ezinizan ginelako jeitsi, soka barik joan ginelako.

Alere, nahiz eta behera ezin jeitsi urrengorako apunteak hartu genituen, askari-afaria egingo dugunerako. Bi split ikusi genituen, begisbistan zeudenak, eta beharbada gehio egongo dira.

Kobazulotik irten ginean lagun hauekin topatu ginen. Lotsagabekoak, hoietako bat susto galanta hartu zuen flashetako bat jan nahi izan zuen jeje.

Praktika Freskagarriak

Pasa den ostiral batean egiten zuen beroa ikusita, herritik oso urrun ez zegoen ur jausi batera joan ginen stop-a eta polea praktikan jartzeaz aparte, bainu freskagarri bat emateko.

Asko obetu beharko den polearen antseko zerbait egin genuen eta tirolina erraldoi bat egiteko aparteko ideia bezte baterako utsita, etxera bueltatu ginen gure benetako nahiak asetutak, bainu freskagarri bat (agian freskoegia) ematea.

Argazkilari Ofisialaren argazkien faltan, hementxe bezte batzuk:

Gure lehenengo test garrantzitsua

Larunbatean Kearen kobazulora joan ginen, kobata aldera. Bere sarrerako 40 metroak igoera izugarri gogortu ziguten eta beharbada gure lehengo test garrantzitsua izan zen larunbatekoa, Mareni esan nion moduan igo nintzean “una cura de humildad” jejeje.

Larunbateko plana ostiraleko 11etan hasi zen mamitzen, goizeko 2etan erdia konfirmatzen eta goizeko 9:30tan jada ordua jarri genuen ateratzeko, 10:30tan.Gora abiatu ginen Gentzane, Maren, Endika eta ni. Oraindik ez genikien zein kobazulora joan. Aukerak, Calleja de la Hoz, Puente edo Humo.Azkenengo hau erabaki genuen azkenean.El Puente-ko kobazuloaren antzekoa izango zela uste genuen baina, Humok sorpresatxo bat zeukan guretzako gordeta.

Sarrera ondoan 3 txapa jartzeko splitak ikusi genituen, 2 jeitsiera prestatzeko eta hirugarren bat badaezpadakoa. Txapak jarri eta beherantz abiatu nintzen, eta beheratz jarraitu nuen, eta jarraitu, eta jarraitu, bukaera ikusi nuen arte. Orduan konturatu nintzen beharbada soka ez zela nahiko luzea izango……70 metroko soka ez da nahiko izango?? galdetu nion neure buruari. Nahiko izan zen baina ez zen askorik sobratu. Egin ditugun kobazuloetatik hau zen sakonena.

Denak jeitsi ginean ezkerreko zulo batetik abiatu ginen Puenteko leizearen bila.Harri erorien artetik pasa ondoren opari honekin topatu ginen.Opariaz goxatu eta aurrera jarraitu genuen. Apurtxo bet aurrerago gure bidaiaren bukaerarekin topatu ginen.Zulo bat pasatzeko soka bat prestaturik zegoen (pasamanos bat). Sokaren egoera eta txapena nahiko ona zela zirudien eta nahiz eta tentaturik egon atzera egitean erabaki genuen.

Urrengo baten zihurtasun material berria jarrita pasako gara. Kobazuloa ez da bertatik mugituko eta lehenengo gauza da zihurtasuna.

Aurrera ezin izan genuenez jarraitu eta presa handirik ez genuenez lehen azkar ikusi behar izan genituen formazioaz, patxadaz gozatzeko aukera izan genuen, eta argazki sesio egitekoa.Flash hau hemen, beste hori hor, iskutatu beste hori argazkian ikusten dela, zuk bota hona eta zuk horra….Kobazuloetan iluntasunean nahiko zaila da jakitea zein izango den bukaerako emaitza baina batzutan emaitzak harrigarriak dira eta esfortsu guztia pena merezi du.

Argazki sesioa bukatu eta gero, hasierako gelara bueltatu ginen igoera prestatzeko. Orduan ni igoerako argazkiak ateratzeko leku bila gelako beste aldera igo nintzen eta orduan beste opari batekin topatu ginen.

Beste gela handi bat topatu geuen, hasieran pentsatu izan genuen hori izan zitekela Puenteko leizera zihoan kobazuloa baina behin barruan ikusi genuen hor bukatzen zela.

Opariak, ur putzu eder pare bat ea argazkiak ikus daitezkeen estalaktita-estalagmita mordoa. Endi eta biok argazkiak ateratzen geratu ginen momentu baten Maren igotzen zen bitartean polea bat prestatzeko.

Gero Endika igo zen Mareni laguntzeko polearekin eta hirugarren Gentzane igo zen. Bukaeran neri tokatzen zitzaidan igotzea. Bueno, igoera luzea zen baina antzekoak egin ditugu eta ez patxadaz ondo igotzen da…hori da pentsatu nuena animoak emoteko neure buruari.

Baina gaurkoa ez zen antza nire eguna. Hasieran, normala den lez, Krola ez zebieln oso ondo sokaren pisua ez zuelako. Bueno saiatu nintzen soakrekin bola bat egiten pisua jartzeko baina “nothing de plasti”, ez zebilen. Orduan ikusi nuen arneseko mosketoiak ez ziola usten ondo funtsionatzen eta mugitu behar izan nuen pedala bestaldera eta krola ahal nuen moduan jartzen hobeto ibiltzeko. Bueno, ez zebilen ondo baina bazebilen.

Gero pedalarekin eskubiko ankan min egiten ari nintzela eta, erabaki nuen luzatzea nahiko motz nuela. Oraindik igoerako herena besterik ez nuen eginda eta jada oso nekaturik nengoen.

Erdiko zatia nahiko ondo egin nuen nahiz eta krolarekin arazoekin jarraitu. Bukaerako zatian lur jota nengoen baina hortik atera behar ginen, azkenengo esfortsua egin eta kanpoan nintzen, eskerrak!!

Kobazulo honek denetarik dauka eta praktika zailak-gogorrak egiteko egokia izan daiteke. Seguruenik bueltatuko gara baina urrengoan hobeto prestaturik.

Sapore ona, sapore tzarra

Hori da larunbatean izan genuena. Larubatean bi kobazulotara joan ginen. Lehenengo Aginigan eta bigarrena Maroñon eta tituluak dioen lez, lehenengoak sapore hona utzi zigun eta bigarrenak senetik atera gintuen.

Berandu geratu ginenez, urbileko kobazuloetara joatea erabaki genuen. Lehenengoz Aginiga aldera joan ginen Maren eta biok, lehenengoak egiteke utzi genuen zulo batean sartzeko eta nik saguzarrei argazkiak ateratzera.

Kobazuloaren ahora heldu ginean izugarrizko sorpresa izan genuen saguzar pilo zeudelako eta gainera oso aktibo. Oso ondo argazkiak ateratzeko pentsatu nuen. Tramankulo guztiak prestatu genituen sarreran argazkiak ateratzeko eta barrura abiatu ginen.

Biedean, konturatu ginen saguzarrak kumeekin zeudela (gainean eramaten zituzten) eta kontu handiarekin ibili ginen ez molestatzeko. Kobazuloaren bukaerara (bueno, egia esan gure bukaerara gero jarraitzen baitu) heldu ginen eta Maren zulo txiki batetik sartu zen, pendiente zeukana. 100 metro edo sartu zen eta jarraitzen zuela komentatu zuen bueltan, baina estuago. Urrengo baten igual gehio sartuko gara.

Orain buelta geratzen zitzaigun eta argazki kamerak zerbait arrapatuko zuen irrika geneukan buruan. Argazki kameraren parera heldu ginean, ZASH!!! flashen argia argitu gintuen, saguzar bat arrapatu zuenaren seinale. Muntai guztuia funtsionatu zuen. Eta horren saria argazki hau dugu.

Tramankuloak jasotzen nituen bitartean Maren, Josebaren bila joan zen Aginigara. PL2ko examina egin ondoren animatu eta bertara urbildu zen. Dana jaso genuen eta Maroño aldera joan ginen entzunda genuen, eta pendiente genuen beste kobazulo batera.

Leizea erraz topatu genuen ahoa nahiko handia delako eta batez ere bide ondoan dagoelako.Dana prestatu genuen eta Maren jeitsi zen lehengo.Eta azkar atera zen ere. Zuloa ardi hiliz zegoela komentatu zuen eta barruan zegoen kiratsa jazan ezina zela esan zuen.Gero ni neu jeitsi nintzen eta Marenek esandakoa berretzi nuen, hori nazka. Joseba jeisten zuen bitaretan kobazuloa ikertzen zaiatu nintzen, nuen nazka alde batera utzita.

 

3 zulo interesgarri ikusi nituen gorpu hilen eta alanbreen artean. Eskubian lehio txiki bat zegoen, urbildu eta oso itzura polita eta garbia zeukan, formazio batzukin.

Aurrean zegoen zulora igotzeko, hesi zati bat erabili behar izan nuen, ardi baten buruezurra kendu eta paretaren kontra jarrita. Altu txiki horretara igo eta sorpresatxo batekin topatu nintzen. 7-8 metroko sakonerako beste zulo bat zegoen.

Ordurako Joseba jeitsia zen eta zuen nazkaz gorako bidea hartu genuen. Kobazuloak beherantza jarraitzen zuen apur bat gehio (edo beharbada asko) baina genuen ezinegonaz ez genuen izan haraino joateko gogoa. Ahoko maskarak lortzen ditugunean beharbada bueltatuko gara, baina beharbada…

Denboraldiaren hasiera

Denbora asko generamatzan ezer egin barik eta atzo, azkenean, eman genion hasiera espeleogia denboraldiari. Eta ze hasiera gainera, aspaldiko partez 7 (eta txakur bat, Neska) joan ginen Contraban kobazuloaren bila.

Aldapa latzak eta egiten zuen sargoriak hurbilketa gogortu ziguten. Gainera, Salbadan sartuta zegoen behelainoak ez zigun usten ikusten kobazuloaren kokapena zehatza ikusten, beraz, zuzenenean igo ginen belar artean.

“Kaskora” (Salbadaren goiko harri aldea) heldu ginenean eskubira jo behar izan genuen kobazulo bila. Behin kokatuta azkenengo zati arriskutsua geratzen zitzaigun. Izatez ez da oso zaila baina erortzen bazara erorketa ez da makala.

Kobazuloaren ahoa zabala eta landarez beterik dago. Bertan, arropa bustia aldatu, tragu bat ur hartu eta barrura abiatu ginen. Baina kobazuloak sorpresatxo bat zeukan oraindik guretzako, erraza zirudien sarrera infernua bilakatu zen mometu baten. Uraren markak ikus zitezkeen sarrerako lokatsean, euri garaiko uholdeen islada, ba horien gainetik pasatzen saiatu ginean, belaunetaraino sartu ginen lokatzetan. Momentu nahiko barregarriak pasa genituen (bueno, Josebak nere tripodea bastoi gixa erabili zuen arte…), jendea lokatzetik atera ezinik ibili zen (eh, Iñaki!!! jeje) eta botak (eta galtrerdiak) galtzeko arriskuan egon ginen. Baina behin 7-8 lokats metro horiek pasata zoru gogorrera heldu ginen.

Gela zabal batera heldu ginen eta aurrera jarraituta zulo txiki batetik belauniko pasata kobazuloko gela zabalenera heldu ginen.

Bertan danetarik zegoen, ur putzuak, estalaktitak, eszentrikoak, gourgs,…

Argazki sesio nahiko nahasia izan zen, jende asko eta enparantzaren akustika ez zelako oso ona, baina bueno, ahal genuena egin genuen jeje.

Irteeran, kontu handiarekin pasa genuen hasierako zati arriskutsua eta gero jendea ipurdiz bota zen aldapan behera.

Denboraldiko lehenengo kobazulo izateko ez zen batera txarto egon, ea horrelako sesio gehio izaten ditugun uda honetan, seguru baietz.

Espeleologoak: Endika, Iñaki, Unai, Jon, Joseba, Maren, Neska eta Gari.

IKERKETA TXIKIA

  Aste Santu honetan, eguraldi ona egin zuen egun bakarrari probetsua ateratzeko, irteera bat egitea erabaki genuen Gentzak, Neskak eta nik. Aitak egun batzuk aurrerago erakutsitako zulo bateri begiradatxo bat ematera joan ginen. Materialea hartu eta Orduina-ko birjinara joateko parkinera abiatu ginen, horren inguruan baidago kobazulo hau. Kotxetik linternak eta badazpadako soka bakarra atera, eta kobaren bila joan ginen. Hogei bat minutuko ibilbidearen ondoren ahoa topatu genuen. Gauzak prestatzen ari ginen bitartean ikusi genuen sarrerarako ez genuela soken beharrik, baina bazegoela salto txiki bat, Neskak oso gustoko ez zuena. Barrura sartu ginen Gentza eta ni, eta Neska kanpoan gelditu zen gure zain.

  Sarrera beherantzako malda nabarmena zuen, lokatzarekin hasieran eta harriekin geroago. Ematen zuen ezker-eskubian zuloak irekitzen zirela, baina sarrera horiek bertan amaitzen ziren. Jeitsiera bukatuta, ikusi genuen leizeak bertan hiltzen zela. Gora begiratuta formazio ugari ikusten ziren, eta uren tantak gure argiarekin ikuspegi ederra ematen ziguten. Argazkiren bat atera eta azkar atera ginen Neska itzaroten baigenuen.

  Kanpokaldetik ibilaldi bat egin, fosil-en bat hartu, eper bi ikusi, kukuaren soinua entzun eta orduterdi batean kotxean ginen.

III garren txangoa “Del Puente” Kobazulora

Ondoko lerroetean zera kontatuko dut, gure azken txango “Del puente” kobazulora. Jadanik birritan egonak ginen, baina oraindik bide asko ditugu aztergai. Astebukaera honetan idazteari ekingo nuela zin egin nion nire buruari. Hau dela eta, hementxe nago pixkanaka-pixkanaka lerro hauek betetze. Eta nahiz eta ,honezkero, taldeko kideek Bilboruntz bidean egondo diren, Deustuko jaietara hain zuen ere, behintzat hauxe irakurtzean baten batek irribar pitin bat aterako zaio

 

Baina gaiari berari helduko diogu. Lehen aipatu dudadez “Del puente” kobazuloko bide berri batzut aztertu genituen. Egia esan behar badugu , egin genuena, egiteke hutzi genuen aldean , lan gehiagorekin itzuli ginela estaea soberan dago. Hauxe maiz gertatzen zaigu. Berriz, beste bat hau irakurtzerakoan poztuko da, honetaz ziur nago!

 

Kobazuloraino iristeko hogei edo hogeitahamar metroko jaitsiera dago.

Ostegunean Aitaren eguna zenez gero, eguerdiarako etzean bueltan egon nahi genuen. Hoerragaitik soka jartzerakoan , ez ginen gehiegi komplikatu. Zuhaitz bacará erabili genuen soka ondo lotzeko eta gero, Sara, Maren eta ni neu jaitsi ginen. Luis  ordea, goian itxarotea nahiago izan zuen. Behealdean elur mordía aurkitu genuen. Udaberrian bagaude ere, mendizerran oriandik elur pixka bat gelditzen da.

Heldutako lekutik bi bide dauzkagu aukeran. Lehengo bi saioetan , bide zabalena hartu genuen, honalo saioan ordea bestea hartu genuen. Baina argazkietan bistakoa denez aukeratutako bidea ez da eztuegia. Hamabots edo hogei metroko altuera zegoen guere buruetatik zabairaino. Ibili genuen bidean bi desbidere aurkitu genituen. Batak esquinera egiten zuen, nahiko estua zirudien eta ur korronte bat zeukan. Besteak eskerrara jotzen zuen eta nahiz eta urik ez eduki, asko irristatzen zuen. Galdeiozue bestela Mareni, laprast egin zuen  eta bi ankak Sararen sorbladetaraino igo zituen. Hori bai ipurdikoa, eman zuena!. Tamalez ezin izan genuen argi ikusi.

Formazioen aldetik beste bidea baino aberatsagoa zen, behin edo bien etalagtitaren bat agertzen zelarik.

 

 

Ordutegia zela medio, ezin izan genuen bukaeraino joan. Igoeran ia bi ordu eman genituen , ez genuen aitaren batean egin, ez!.Sarari laguntzeko beste soka bat jarri zuten , eta poliplasto batekin Luis eta Maren  pixka bat lagundu zioten. Ni nahiko nekatuta iritis nintzen gora. Sarriago joan beharko gara!

Zur eta lur utzi nuena sera isan sen , dena ohi den bezala, harriz beteta zegoen baina bat batean lur eremu batzuk agertzen ziren. Nondik etorriak? Auzkalo!

 

Txangoa hiruretan inguru amaitu genuen , Amurriora heltzerakoan.

Aurkikutza historikoa

Otsailaren 21ean, Zubiko kobazuloan gure lehenengo aurkikuntza berezia egin genuen. Arroka handi baten gainean zabalik, egunkari bateko horri bat topatu genuen. Urbiletik ikertu genuenean, 1970eko, uztailaren 21eko ‘El Correo Español’-eko (Arabako edizioa) egunkari bat zela ikusi genuen.

Egunkariak 4 pezta balio zituen eta 19.694. zenbakia egiten zuen. Bertan irakur daitezkeen berririk aipagarrienak: Bilboko super-portuaren eraikieraren haziera eta Tenerifen urperatu zen trasatlantikoaren gertaera.

Hori dena ikusi eta gero, erarbaki genuen kontu handiarekin egunkaria eramatea eta ordenagailuan kopia egitea aurkikuntzaren informazio digitala izateko. Nahikotxo kostata, batez ere egunkaria eskanerra baino askoz handiagoa delako eta papera hezetasunaren eraginez deseginda zegoelako, lortu dut ahal nuen moduan genituen zatiak eskaneatzea eta elkartzea, eta dituzue lan horren emaitzak.  Espero norbaiti ezagun egitea egunkari hau eta blogean ikustea. Ez da esan behar bere komentarioak asko eskertuko ditugula.

Txango Mitologikoa!!

Marenek komentatu zuen azkenengo aldian, mendira ere joan gintezkela. Beraz, burua eragin diot aputxo bet (ezin gehiagorik eragin jejeje) eta hau bururatu zait, ea ondo deritxozuen:

ANBOTORA JOAN GAITEZKE!!! ohhhh, hori ideia!!! guuaaauu!! fijo hori pentsatzen hari zaretela eh?? jejeje. Anbotorena ez dago tzarto, baina Arrazolatik ego eta ibilbide zirkular bat egin dezakegula esaten badizuet?? hobeto ezta? eta esaten badizuet erdi bidean Mariren kobazuloa bisitatu dezakegula?? ya, te kagas!!! jejeje. Baina gauza ez da hor bukatzen….eta bukatzeko Arrazolan edo inguruan bazkaltzen badugu?? Primeran eh?? Bueno, komentatuko dugu.

Ibilbidearen nondik norakoak ikusi nahi badituzue hemen jarriko mendikaten linka eta ibilaldiaren tracka GPS-an sartzeko.

• Mendikat
• Track Arrazola-Anboto-Mari-Arrazola